اخبار و شواهد فراوانى وجود دارد كه نشان مىدهد قنبر ، همواره ملازم امام على ( ع ) و خادم و يار خاص آن حضرت ، به ويژه در دوران خلافت ظاهرى ايشان ، بوده است ؛ از جمله شيخ كلينى در « كافى » و شيخ صدوق در « توحيد » ، روايتى از امام صادق ( ع ) نقل كرده‌اند كه آن حضرت فرمود : « قنبر ، غلام على ( ع ) ، آن حضرت را بسيار دوست مىداشت و زمانى كه على ( ع ) [ از منزل ] خارج مىشد ، او نيز با شمشير به دنبال ايشان مىرفت . . . » . « 1 » « محمد بن سليمان كوفى » نيز از محمد حنفيه ، فرزند امام على ( ع ) ، نقل كرده است كه اميرمؤمنان ( ع ) ، شب‌ها قنبر را نزد خود فرا مىخواند و به او ، آرد و خرما مىداد تا آن را به خانه‌هاى نيازمندان برساند و هيچ‌كس از اين موضوع ، خبر نداشت . « 2 » در ادامه اين كتاب ، اخبار بيشترى در اين زمينه ، نقل خواهد شد . گفتنى است در كتاب بياض تاج‌الدين احمد وزير ( درگذشته 782 ه . ق ) ، آمده است كه امام على ( ع ) ، طى دست‌نوشته‌اى با اين مفاد ، قنبر را آزاد كرد : يا قنبر ! بالامسِ كُنتَ لي واليومَ صِرتَ مِثلي فَوَهبتُكَ لمن وَهَبكَ لي .

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 59 ؛ التوحيد ، محمد بن على القمى ( الشيخ الصدوق ) ، ص 338 . ( 2 ) . مناقب الامام اميرالمؤمنين على بن ابىطالب ( ع ) ، محمد بن سليمان كوفى ، 1412 ه . ق ، ج 2 ، ص 69 .